Nowotwór odbytnicy – Diagnoza, leczenie i zapobieganie

Nowotwór odbytnicy – Diagnoza, leczenie i zapobieganie
Oceń artykuł

Nowotwór odbytnicy może umiejscowić się w kanale odbytu lub na jego brzegach. Choroba ta dotyka najczęściej osoby po 50 roku życia.   Należy przy tym odróżnić nowotwór odbytnicy i rak odbytu, gdyż są to dwie różne choroby ponieważ odbyt i odbytnica stanowią różne odcinki jelita grubego. Odbytnica jest to końcowy odcinek jelita grubego, zaś odbyt to jej zakończenie.

Przyczyny raka odbytu nie są do końca poznane. Głównym czynnikiem ryzyka jest występowanie choroby w rodzinie. Inne czynniki ryzyka to otyłość, palenie papierosów, niewłaściwa dieta oraz stosunki analne.

Objawy raka odbytu nie zawsze wskazują na tę właśnie chorobę, która może przebiegać bezobjawowo przez wiele lat. Chory może skarżyć się na biegunki lub zaparcia, bóle brzucha, kolkę jelitową. Niepokojącym objawem jest krew w stolcu oraz krwawienie z odbytu. Nie zawsze są to objawy raka, gdyż podobne dolegliwości wywołują żylaki odbytu. Zaś znaczącym i niepokojącym objawem jest występowanie na przemian biegunek i zaparć. Diagnostyka raka odbytu polega na obejrzeniu zmienionego miejsca. Jeśli lekarz stwierdzi występowanie guzków, kieruje chorego na dodatkowe badania jak kolonoskopia lub rektoskopia wraz z pobraniem wycinka do badania histopatologicznego.

Leczenie raka odbytu łączy się najczęściej z usunięciem odbytu. W zależności od wielkości guza, jego odległości od brzegu odbytu dokonuje się jednego z trzech rodzajów wycięcia odbytu. Lekarz może zdecydować o wycięciu miejscowym lub resekcji przedniej z pozostawieniem zwieraczy. W niektórych przypadkach konieczna jest kolostomia czyli wycięcie odbytu i wytworzeniem sztucznego odbytu. Wypróżnianie odbywa się w takim przypadku do worka stomijnego umieszczonego na powierzchni brzucha. W przypadku zaawansowanego raka odbytu konieczne jest wykonanie radioterapii lub chemioterapii w celu obniżenia ryzyka przerzutów.